Op een aansprakelijkheidsverzekering voor bedrijven (avb) bestaat in beginsel ook dekking voor schade als de verzekerde werkgever heeft verzuimd een toereikende polis te sluiten voor zijn werknemers die zich in verband met hun werk in het verkeer begeven. Dat heeft de Hoge Raad afgelopen week geoordeeld in een zaak tussen Onderlinge 's-Gravenhage en Nationale-Nederlanden.

Een werknemer van de onderlinge heeft bij een auto-ongeluk na afloop van werkzaamheden voor zijn bedrijf een dwarslaesie opgelopen. De werknemer heeft zijn werkgever aansprakelijk gesteld voor de door het ongeval geleden schade, omdat de onderlinge geen ongevallenverzekering voor zijn werknemers had gesloten. De kantonrechter en later het gerechtshof hebben de onderlinge aansprakelijk geacht, omdat niet was voldaan aan het principe van 'goed werkgeverschap'.

NN weigerde hiervoor onder de avb-polis van de onderlinge dekking te bieden, omdat de aansprakelijkheid van de onderlinge geen personen- of zaakschade betrof, maar het missen van een verzekeringsuitkering door de werknemer, wat zou moeten worden aangemerkt als niet-gedekte zuivere vermogensschade.
De Hoge Raad vindt echter dat de dekking van een avb-polis ruim moet worden uitgelegd: "De functie die een avb-polis in het maatschappelijk verkeer vervult en de daarop gebaseerde verwachtingen van verzekerden, rechtvaardigt een ruime dekkingsomvang, ook als de gedekte schade elders in de polisvoorwaarden is omschreven als 'schade aan personen en schade aan zaken'." Dit is mede het geval, zo oordeelt de raad, omdat een avb-polis de werkgever dekking dient te verlenen voor de gevolgen van zijn aansprakelijkheid voor ongevallen van werknemers.