Op het NARIM-congres van vorige week is een manifest besproken. De ondertekenaars van dit manifest bepleiten een integrale aanpak van het aantrekkelijker maken van de verzekeringssector voor jong talent en verbetering van het imago van de branche met een focus op de langere termijn.

Young InSurance sluit zich hier graag bij aan. We moeten nu echt stappen gaan maken om jongeren te binden en niet uit angst reageren.

Zelf zijn we bezig met ons mentor-buddyproject. Deze week geven we daar weer verder invulling aan. Voor zes maanden wordt een gearriveerde mentor gekoppeld aan een jong blaadje. Om elkaar te helpen, van elkaar te leren en het netwerk te vergroten. Het is fantastisch om te zien dat de mentoren zich massaal aanmelden.

Angst

Wat mij wel verbaast, is dat sommige jongeren niet mee mogen doen aan dit traject omdat hun managers bang zijn dat ze dan bij het bedrijf van hun mentor gaan werken. Voor mij blijft dit onbegrijpelijk. Waarom zou je als bedrijf bang zijn om je werknemer kwijt te raken? Dat betekent dus dat je weet dat het ergens anders beter is en dat je niet goed 'zorgt' voor je medewerker.

Dat angst een slechte raadgever is, hebben we de laatste weken wel weer gezien. Als bedrijf en als branche moet je toch juist enthousiast zijn dat je medewerker ergens anders mag rondkijken om zich te verbeteren en te verbreden. Dit brengt alleen maar meer kwaliteit binnen je eigen bedrijf.

Lef

Wil onze branche zich profileren als goede werkgever, dan moet die wel het lef hebben om de deur open te zetten voor talent. Om ze binnen te halen, maar ook om ze af en toe vrij te laten.